Selecteer een pagina

LAATSTE BERICHTEN

Verlichten

De Utrechtse stadsbus draait piepend en krakend de bocht door. Ik zit op het bankje en houd me, om niet om te vallen, vast aan de gele stang voor mij. Vol verbazing aanschouw ik de nieuwe constructie . Een accordeon die de bus in tweeën splijt. Omdat wij in het...

Lees meer

Het monster onder mijn bed

'Mijn ademhaling klinkt zwaar en snel, mijn borstkas staat op knappen. Rode striemen op mijn amen en benen die wit afsteken tegen dit donkere woud. Mijn voeten roffelen over de droge bosgrond. Takjes knappen terwijl ik ze kapot trap. Vanuit een pad ben ik links het...

Lees meer

Ontboezemingen

Donderdag ging mijn telefoon. Ik haalde hem, na het verlaten van het tentamenlokaal, van de vliegtuigstand en meteen deed de trilfunctie haar werk. In mijn scherm stond de omschrijving 'onbekend'. De Volkskrantmarketeer of het ziekenhuis. "Met dokter van E., ik heb...

Lees meer

Fitgirl

Nog niet zo lang geleden fietste ik bergen. In een strak fietspakje bereed ik verschillende puisten en gaf zo mijn energie voor zoon en zijn lotgenoten die geen energie hadden; aldus onze slogan. Afgelopen voorjaar en zomer was de dijk op fietsen al een ware...

Lees meer

Memoreren

'Ik had toen we hier de laatste keer wegreden niet gedacht dat ik de volgende keer als kankerpatiënt zou terugkomen', zeg ik tegen mijn oom en tantes. We zijn op ons jaarlijks uitje en drinken, zoals traditie, bij een Hajé wegrestaurant een versnapering. Het haardvuur...

Lees meer

Wrang

Samen liggen we onder de blauwe huif van ons familiebootje. Zijn kleffe handje aaiend over mijn wang, af en toe opeens een vinger in mijn oog. Zacht giechelend om even later luidkeels gillend en handenklappend over de bootkussens te rollen. 'Mama, klappen'. Ik voel de...

Lees meer

Flashback

De auto draait de bocht om naar links, ik denk er piepende banden bij. Mijn lichaam deint zachtjes mee al lijken al mijn spieren strak te staan. Zodra we de straat inrijden zie ik hem zitten. Een grote man in blauwe jas op het stenen muurtje voor ons huis. De knoop in...

Lees meer

Confronterend

De regen tikt zachtjes op het dak van onze overkapping. Het is een van mijn favoriete geluiden van dit moment. Het liefst zit ik hier met een goed boek, mijn benen opgetrokken onder een dekentje en een kop thee. Het doet me denken aan de vakanties van vroeger met de...

Lees meer

Rooskleurig

Het scherm van mijn telefoon licht op en de trillingen zorgen ervoor dat mijn toestel een stukje over de tafel danst. Verstoord kijk ik op van mijn laptopscherm. 'Onbekend nummer', vertelt het scherm mij. Vroeger zou ik niet opgenomen hebben, maar tegenwoordig kan dit...

Lees meer

Verbintenis?

De geur van verschraald zweet van onze voorgangers hangt nog in de ruimte. 'Vast een pittig gesprek geweest', gok ik. De echtgenoot en ik zitten in een bedompte spreekkamer van het ziekenhuis, veel bruintinten en op de vensterbank een anatomiemodel van een schede. Als...

Lees meer

Metamorfose

De cocktails bleken helaas niet binnen handbereik te zijn, wel een streng uitziende verpleegkundige die iets mompelde over 'naar de afdeling gaan'. Mijn bed kwam in beweging en soepel leek ik over de vloer te glijden. Achter de grote klapdeuren, de plek waar ik hem...

Lees meer

Wegnemen

Ergens vanaf mijn linkerzijde hoor ik vaag, vanuit de verte, een mannenstem. Het gaat over lymfeklieren en trosjes. 'Doe alsof je het begrijpt', seinen mijn hersenen. Ik brom instemmend en zak vervolgens terug in de aangename roes waarin ik me bevind. Al gauw loop ik...

Lees meer

Tijdens mijn ziekteproces  wil ik mijn liefde voor de Nederlandse taal en mijn onafscheidelijke sarcasme blijven inzetten. Middels dit blog deel ik mijn belevenissen, ervaringen en meningen. Dat wat niemand mij kan afnemen, wil ik inzetten om me te uiten, de zware tijden met humor, luchtigheid en oprechte emoties om door te gaan. Dit is mijn blog VEERVANBEURDEN.NL; eerlijk en vanuit mijn gezichtspunt.